Odstawienie

Kac

Najbardziej znanym skutkiem przestania picia jest tzw. kac. Kac nie jest pojęciem medycznym. Określenie to jest powszechnie używane dla stanu doświadczanego nazajutrz rankiem po ciężkim piciu poprzedniego wieczoru. Objawy które występują po przebudzeniu następnego dnia, to między innymi ból głowy, brak apetytu, uczucie pobudzenia, niewielkie drżenie, poczucie łaknienia, zasychanie w ustach i po prostu wrażenie „fatalnego samopoczucia”. Przyczyną tego stanu jest alkohol. Nadmierne picie podnosi poziom alkoholu we krwi, a objawy kaca pojawiają się wówczas, gdy następnego dnia organizm przyzwyczaja się do nieobecności alkoholu. Ludzie doradzają wiele domowych metod na kaca. Istnieją jednak tylko dwa pewne środki. Jednym jest czas, a drugim tzw. klin. Jako że kac jest wywołany przez nagły brak alkoholu, wypicie czegoś rzeczywiście łagodzi jego objawy. Ponieważ jednak nie ma w tym żadnego „prawdziwego” leczenia, jedynym wyjściem na przyszłość, aby całkowicie uniknąć kaca, jest umiarkowanie.

Zespół abstynencyjny (odstawienia)

Alkohol jest substancją uzależniającą. Jeśli przyjmowany jest w odpowiednich ilościach, organizm, a zwłaszcza ośrodkowy układ nerwowy, adaptuje się, lub przyzwyczaja do jego obecności. Picie do litra napojów wysokoprocentowych dziennie przez tydzień wystarcza do wytworzenia stanu fizycznej zależności. Od chwili, gdy zaistnieje uzależnienie fizyczne, w razie spadku spożycia alkoholu pojawiają się objawy, które układają się w typowy zespół zwany zespołem abstynencyjnym lub zespołem odstawienia. Jedną ze skutecznych metod na przerwanie objawów jest podanie kolejnej porcji środka uzależniającego. Inną cechą charakterystyczną dla zależności fizycznej jest wzrost tolerancji. Oznacza to, że w miarę trwania regularnego picia, do uzyskania podobnych efektów i zapobieżenia objawom odstawienia konieczne są stale wzrastające dawki alkoholu. Objawy odstawienia od danego środka są generalnie lustrzanym odbiciem skutków działania tego środka. Alkohol jest depresantem. A zatem zespół abstynencyjny w przypadku alkoholu charakteryzują objawy wskazujące na stan pobudzenia. Nerwowość, kapryśność, rozdrażnienie i podniecenie to dokładne przeciwieństwo depresyjnych efektów wywołanych przez alkohol. Nie każdy dozna identycznego zestawu dolegliwości po zaprzestaniu picia. Stopień nasilenia objawów odstawienia związany jest z kilkoma czynnikami. Jednym z nich jest ilość i czas nadużywania alkoholu. Innym jest ogólny stan zdrowia, oraz indywidualne cechy w zakresie fizjologii. Kłopoty odstawienne mogą się rozpocząć nawet gdy ktoś nadal używa alkoholu. Najistotniejszym czynnikiem jest bowiem względne obniżenie zawartości alkoholu we krwi. W ten sposób ktoś kto pił duże dawki np. litr wódki dziennie i przechodzi na dawki mniejsze może też odczuwać skutki odstawienia. Istnieje kilka odmian zespołu odstawienia. Zespoły te zwykle występują w postaci mieszanej. Pierwszym i najpowszechniejszym jest uogólniony stan nadpobudzenia. Może to być niepokój, drażliwość, bezsenność, utarta apetytu, przyspieszone bicie serca (tachykardia) czy też drżenie. Ten kto nadużywa alkoholu wieczorem, doczeka się w końcu objawów odstawienia nazajutrz rankiem. Poziom alkoholu we krwi spadnie w porównaniu do stężenia z nocy. Poranny kieliszek usunie dyskomfort i podenerwowanie dzięki podwyższeniu poziomu alkoholu. Do podtrzymania stężenia wystarczającego do uniknięcia „trzęsiawki” przez cały dzień będą konieczne następne dawki. I w ten sposób spożywane będą coraz to wyższe porcje alkoholu. Wcale nie po to by poczuć się podchmielonym, ale po prostu po to, aby zapobiec objawom odstawienia. Ze względu na strach przed kacem boimy się przestać pić. Jeśli osoba uzależniona fizycznie raptownie przestanie pić, dolegliwości ulegną znacznemu nasileniu. Alkoholik będzie łatwo tracił równowagę psychiczną, będzie drażliwy i ogólnie będzie miał bardzo nieprzyjemne odczucia, jakby pracował na przyspieszonych obrotach. Objawami będą: szybkie tętno, podniesiona temperatura, podwyższone ciśnienie krwi, rozszerzone źrenice, nadmierna potliwość, zaczerwieniona twarz, poważne kłopoty ze snem. Zazwyczaj objawy te wycofują się w ciągu 2-3 dni. Drżenia i dolegliwości fizyczne uspakajają się. Niemniej paskudne samopoczucie, nerwowość i trudności z zaśnięciem mogą utrzymywać się przez 2-3 tygodnie, a bywa że i dłużej.

Padaczka alkoholowa

Ostremu zespołowi odstawienia mogą towarzyszyć napady drgawkowe określane czasem jako padaczka alkoholowa. Najczęściej pojawia się ona w 12 do 48 godzin po zaprzestaniu picia. Podczas ataku gałki oczne wywracają się do tyłu głowy, mięśnie ciała kurczą się i rozkurczają rytmicznie i gwałtownie. Osoba traci przytomność. Po napadzie trwającym od 1 do 2 minut może wystąpić otępienie i osłabienie utrzymujące się 6 do 8 godzin. Jedynym długoterminowym leczeniem napadów jest profilaktyka, która polega na bezwzględnym utrzymaniu abstynencji. Występowanie napadów jest oznaką poważnego problemu alkoholowego. Kolejnym objawem ciężkiego zespołu odstawienia jest opisane wcześniej delirium tremens.

Przedłużony zespół abstynencyjny

W trakcie pierwszych dni trzeźwości niektórzy ludzie doświadczają objawów, które składają się na tzw. „przedłużony zespół abstynencyjny”. Dolegliwości te są daleko łagodniejsze od objawów ostrego zespołu abstynencyjnego, świadczą jednak że nadal trwają procesy odnowy i przystosowania organizmu. Na początku leczenia pacjenci mogą zauważać trudności w zapamiętywaniu różnych rzeczy, czy też kłopoty z koncentracją. Mogą czuć się podrażnieni, bądź podenerwowani, chwilami odrobinę roztrzęsieni. Mogą też mieć kłopoty z zasypianiem. Symptomy te wygasają stopniowo w ciągu mniej więcej kilku tygodni. Ważne jest wówczas by zdawać sobie sprawę iż „zły dzień” jest częściowo spowodowany nadal trwającą regeneracją organizmu.

Suchy kac – rzekomy (wtórny) zespół abstynencyjny

Niekiedy zdarza się, że u osób uzależnionych w czasie wielomiesięcznego okresu powstrzymywania się od picia alkoholu, pojawiają się objawy żywo przypominające zespół abstynencyjny. Ogólne samopoczucie może być bardzo podobne, lub identyczne jak w zespole odstawienia. Często pacjenci podają np. że odczuwają smak wódki w ustach. Towarzyszy temu „głód” alkoholu, czasami bardzo nasilony. Jest to tzw. „suchy kac” nazywany w języku specjalistycznym rzekomym lub wtórnym zespołem abstynencyjnym. Stan taki pojawia się wyłącznie u osób uzależnionych. Może wystąpić wówczas kiedy są one wystawione na działanie bodźców kojarzących się ze spożywaniem alkoholu (np. udział w libacji, wizyta w sklepie monopolowym, a nawet sen w czasie którego pije się alkohol).

MAPA DOJAZDOWA
W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.